Het is al een tijd duidelijk dat partijpolitiek links in Nederland niet bestaat. Vanaf het begin dat Rutte de leiding nam in het sussen van de onrust, heeft de SP besloten dat we daar geen kritiek op moeten hebbben in moeilijke tijden. Nu er ook nog eens pijnlijke knopen moeten worden doorgehakt op Europees niveau komt dat ook goed uit.

(Door kees Stad, met dank aan Henry van Maasakker)

nieuwswebsite krapuul vat de koers van de SP samen als ‘eigen arbeider eerst’. Maar misschien is zelfs dat nog te voordelig geformuleerd. Wat hebben die ‘eigen arbeiders’ er immers aan als dit de crisis alleen maar aan zal wakkeren? Tenzij je in een escalatie naar revolutie gelooft, maar daar hebben we de SP lange tijd niet meer op mogen betrappen.

Op dit moment zijn de ECOFIN-overleggen gaande, waarin voor Nederland Wopke Hoekstra (CDA) optreedt als Dijsselbloem en daarmee hoopt wat van de glans van Rutte te mogen overnemen. Het argument van de SP (bij name van parlementslid Renske Leijten) is dat de door Zuid-Europa voorgestane oplossing vooral ten goede zou komen aan de grote jongens in de financiële sector. Dat is een gelegenheidsargument. Alsof daar geen maatregelen tegen genomen zouden kunnen worden. Natuurlijk zou het veel beter zijn om maatregelen te nemen die niet via de obligatiemarkt lopen, zoals onteigening en drastische belastingverhoging op rijken en hun handel, maar daar hoor je de SP ook niet over.

Wat er werkelijk gebeurd op de ECOFIN bijeenkomsten wordt door Yanis Varoufakis onthuld, ze zijn bezig Italië hetzelfde pakket als Griekenland in het verleden door de strot aan het duwen, waarbij Hoekstra de rol van Dijsselbloem vervult en Scholz de rol van Schaüble, in de Britse krant de Express is hierover meer te vinden;

Varoufakis merkt op dat het dezelfde benadering is als in 2007/2008. Leningen alsof er een tekort is aan liquide middelen terwijl er sprake is van een bankroet en een diepe economische depressie, sociale crisis en een omvangrijke coronacrisis (zie b.v. dezelfde krant voor de Italiaanse situatie). Met als antwoord een bezuinigingspakket gekoppeld aan rentedragende leningen van de IMF/EC/Worldbank dit via het zgn. ESM mechanisme.

De Italiaan Matteo Salvini – tot voor korte extreemrechtse regeringsleider in Italie – geeft ook een inkijkje en geeft aan dat ze dit proberen Italië op te leggen. De Italiaanse minister van financiën hoewel onder gigantische druk tijdens de ECOFIN conferentie van afgelopen dinsdagnacht heeft het EU dictaat/’document’ ’s nachts niet getekend! 

Uit de publicatie van Leijten-Apeldoorn valt niet op te maken dat ze weten wat er werkelijk opgelegd wordt, welke gevolgen dit heeft, wat het alternatief is en hoe je op dit moment, solidariteit organiseert om dit crisis verscherpend beleid af te wenden.