Het is er sinds brexit niet rustiger op geworden in - hoe heet het tegenwoordig - aten we het maar Engeland noemen. Nu de zomer aanbreekt en covid vooreerst afneemt, staan de havens al vol files van vrachtwagens. Naar verluidt komt dat omdat aan de Franse kant de douane niet hard genoeg werkt. Maar nu heeft de vakbond van havenarbeiders binnen Unite ook besloten komende maand te gaan staken. Dat gaat de ‘aanvoerketens’ danig hinderen.

(Door Kees Stad, globalinfo.nl dat graag meer donateurs heeft. Foto Public Domain door Garry Knight (overigens van een staking bij McDonalds in Schotland in 2019)

Vakbonden in Engeland zijn al een tijd actief om in praktijk en theorie inflatie aan te klagen die het leven duurder maakt. Ze laten zich ook niet afpraten van het idee dat als de consumptieprijen omhoog gaan, de lonen, uitkeringen en pensioenen dat ook moeten.

Havenarbeiders gaan nu in staking, en de gevolgen kunnen groot zijn. In de haven van Felixtowe, de grootste containerhaven van het land, heeft het personeel met 92% ingestemd met staken in augustus omdat het loonaanbod van de reders en het havenbedrijf onacceptable was. Terwijl de inflatie tegen de 11 procent zit, werd maar 5 % loonsverhoging aangeboden. En dat terwijl het havenbedrijf enorme winst maakt. Uit de verklaring van Unite (vertaling globalinfo): De Felixstowe Dock and Railway Company is uiterst winstgevend; uit haar meest recente overzichten blijkt dat zij in 2020 een winst vóór belasting van 61 miljoen GBP heeft gemaakt, terwijl zij ook 99 miljoen GBP aan dividenden heeft uitgekeerd.

De dividenden van de onderneming worden uitgekeerd in een ingewikkelde vennootschapsstructuur, maar komen hoofdzakelijk ten goede aan de uiteindelijke houdstermaatschappij van de organisatie, CK Hutchison Holdings Ltd. Deze is geregistreerd op de Kaaimaneilanden en genoteerd aan de beurs van Hongkong.

De dreigende staking in de havens maakt deel uit van een aanzwellende golf stakingen en arbeidsconflicten in het land. Persbureau Reuters over het besluit van de havenarbeiders in Felixtowe op dat (vertaling globalinfo) De havenarbeiders voegen zich bij een groeiende golf van werknemers in een reeks sectoren, van de spoorwegen tot de telecommunicatie, die hun toevlucht nemen tot vakbondsacties omdat de loonsverhogingen geen gelijke tred houden met de inflatie, die in Groot-Brittannië tegen het einde van het jaar naar verwachting de dubbele cijfers zal bereiken.

De New York Times beschreef eerder al dat het land zich opmaakt voor ‘een zomer vol arbeidsconflicten’: Nu de energiekosten en de inflatie de pan uit rijzen en de belastingen en de kosten van leningen stijgen, eisen de Britse werknemers hogere lonen en gaan zij in staking met een militantheid die in jaren niet is vertoond.

Op The Guardian wordt door Polly Smythe enthousiast gereageerd over de toegenomen strijdlust, maar ook gewaarschuwd om je niet te snel rijk te rekenen. Want de inflatie is hoog en nog altijd veel hoger dan de binnengehaalde loonsverhoging. En de dreiging met actie alleen is niet genoeg, het moet uiteindelijk ook waargemaakt worden om de bedrijven daadwerkelijk te dwingen toe te geven. Als voorbeeld wordt de supermarktsector genoemd, waar een loonsverhoging van 2% werd behaald en door de vakbond als overwinning werd gepresenteerd, maar door de leden werd afgewezen.

Labour in Engeland is overigens nogal onzichtbaar en het pad kwijt (Guardian: Wat is er in godsnaam met Labour gebeurd dat het geen stakers meer steunt) en is op een soort PvdA-Groenlinks-achtige meeregeerkoers beland. Labour-leider Keir Starmer heeft bijvoorbeeld een schadumminister in zijn schaduwkabinet de laan uitgestuurd omdat die zich uitsprak voor een stakingsactie bij de geprivatiseerde spoorwegen. Er wordt dan ook verwacht dat als de vlam in de pan slaat, Starmer zijn hoed mag nemen. Een heel stel parlementsleden heeft al aangekondigd dat ze niet zullen aarzelen de picketlines te helpen bemensen.

Ondanks alles is er een goeie combi aan het ontstaan van strijdbaarheid en krapte op de arbeidsmarkt. In haar stuk bij the Guardian merkt Polly Smythe op dat beide nodig zijn om de boel te laten ontploffen, zoals historicus Hobsbawm al beschreef. Het linkse tijdschrift Spectre heeft het over ‘payback time’ en publiceert een analyse van Kim Moody, van labourstart in de VS.

Wil je op de hoogte blijven van het stakingsfront in Engeland, zie dan deze strikemap

Of Labourstart

En globalinfo.nl natuurlijk, die de hoogtepunten voor u verhaalt/vertaalt, als er genoeg donateurs zijn tenminste.