De problemen, veroorzaakt door het kapitalisme, stapelen zich op. De overheid, overgeleverd aan het asociale, politiek-economische systeem dat we kapitalisme noemen, zal geen oplossingen bieden. De wereldrecessie, aangekondigd door inflatie en stijgende rente, gaat weer voor een diepe sociale en economische neergang zorgen. Aangewakkerd door de oorlog in de Oekraïne, de wederzijdse boycot van het Westen en Rusland en de haperende economie van China.

(Door Sjarrel Massop, overgenomen van solidariteit)

De analyses van neergang, recessie en sociale ontwrichting zijn gemaakt, maar de oplossingen zijn ingewikkeld. Het kapitalisme is tot in de diepste vezels van veel mensen doorgedrongen. Wie kan zich een wereld voorstellen zonder economische groei, zonder vliegverkeer, zonder de suggestie dat overheden de problemen oplossen?

Ik was een paar weken geleden in Bern, Zwitserland, waar tot mijn verbazing een Spar-filiaal was gevestigd. Een kort bezoekje aan de website leerde me snel dat van ''door eendrachtig samenwerken profiteren allen regelmatig'', de oorspronkelijke betekenis van de letters De Spar, niets meer over is. Het is een ordinaire, internationale winkelketen geworden waarover het financierkapitaal van de industrie van de levensmiddelen de scepter zwaait. Weer een sociale illusie aan diggelen. De Spar, in 1932 opgericht, was een consumenten inkoopcoöperatie die in tijden van economische crisis goedkoop levensmiddelen kon leveren aan mensen die sociaal hard getroffen werden door de economische malaise.

Coöperaties

Er waren meer van dat soort goede initiatieven als coöperaties. Bijvoorbeeld de Raiffeisen-Boerenleenbank die startende boeren goedkoop krediet verschafte om een bedrijf naar eigen keuze op te zetten. De Rabobank van nu is een ordinaire, kapitalistische bank die startende bedrijven slechts steunt als ze een ondernemingsplan hebben dat zorgt voor veel rendement. Zodat vooral de bank er aan verdient. Dat komt neer op een praktijk van grote intensieve landbouwbedrijven die massa produceren voor de export, niet voor de eigen bevolking. Milieu is niet belangrijk, stikstof interesseert de bank niet, biologische landbouw is te duur. Veel grote dure machines moeten er komen, met weinig dure arbeid, slechts de hoge rendementen tellen. Die zijn echter niet voor de boeren, maar voor het agro-industriële complex en alle vormen van tussenhandel. Met hun kilo knallers. De overheid kijkt toe en vindt het goed zo.

Of wat te denken van de pensioenenfondsen. Dat waren sociale fondsen die voorzieningen troffen voor mensen die vanwege hun leeftijd niet meer aan het arbeidsproces konden deelnemen. Die fondsen zijn verworden tot ordinaire kapitalistische bedrijven, waarvoor het winstoogmerk belangrijker is dan een oudedagvoorziening.
Volgens Dirk Bezemer in Follow The Money (17 juli 2022): In het Nederlandse pensioenstelsel betalen we dus veel meer premie dan nodig is voor de pensioenen. De mooie rendementen worden jaar op jaar aan het vermogen toegevoegd en niet uitbetaald. Dus voor wie is dat rendement eigenlijk een voordeel, behalve voor de beheerders die er 9 miljard per jaar aan verdienen? Als je dus zegt: voor de pensioenen, dan moet je ook naar de cijfers kijken. De pensioenen worden in feite al zestig jaar betaald uit de premies, niet uit het rendement. Ook in de toekomst blijft dat grotendeels het geval.

Niet afwachten

We, consumenten, boeren en gepensioneerden zijn en worden bestolen. Het financierkapitaal is er met de goede sociale initiatieven vandoor gegaan. Als we met die bedrijven in zee gaan, moeten we grof betalen aan levensmiddelen, aan rente of aan premie over ons eigen geld. Dat is kapitalisme.
Goede initiatieven die zwakkeren een leefbaar perspectief bieden, worden door het financierkapitaal op zoek naar rendementen misbruikt om zijn winsten op te voeren.

Boeren - stop met hooibalen op de snelweg in brand te steken, maar bestorm de Rabobank en dwing daar jullie te helpen met de financiering voor het stikstofvrij maken van de bedrijven.
En voor de vakbonden geldt: zorg ervoor, samen met actieve kaderleden in een nieuwe pensioenstrijd, dat de beheerders van de pensioenfondsen de rendementen en de premies uitbetalen aan de huidige en toekomstige gepensioneerden.
Immers, Door eendrachtig samenwerken profiteren allen regelmatig.

En voor ons allen geldt: neem het initiatief en wacht niet af tot het voor je gedaan wordt. Zet coöperaties op, maak fondsen en beheer die zelf. Zo maken we de beste kans om door de sociale, politieke en economische crises te komen. En zeker geen toezicht toelaten door De Nederlandsche Bank.