Het verhaal van Tambien la Lluvia is geschreven door Paul Laverty, vaste scriptwriter van Ken Loach. Regisseur is Icíar Bollaín, die hoge ogen heeft gegooid met haar eerdere film Te Doy Mis Ojos en de hoofdrollen worden gespeeld door sterren als Gael Garcia Bernal (Babel, The Motorcycle Diaries, Y tu Mamá También) en Luis Tosar (Cell 211, Miami Vice).

 

{youtube}kvKGbduB3GU{/youtube}

Meer trailers hier

 

Of zoals de flaptekst meldt: Regisseur Sebastian en zijn producent Costa reizen naar Bolivia om een film te draaien over Columbus. Idealist Sebastian wil de mythe over de komst van de westerse beschaving naar Amerika doorprikken. Zijn film zal aantonen wat Columbus werkelijk heeft veroorzaakt: goudkoorts, slavernij en geweld tegen de oorspronkelijke bevolking. De Boliviaanse gemeente Cochabamba heeft echter andere problemen. De geprivatiseerde watervoorraad is verkocht aan een Amerikaanse multinational, met onrust en geweld tot gevolg. Vijfhonderd jaar na Columbus gaat de strijd niet over goud, maar over water.

 

De ‘wateroorlog’ van toen wordt gezien als een cruciaal punt in het verzet tegen privatisering in Latijns Amerika. het was voor het eerst dat zo’n overname (in dit geval door een consortium onder leiding van het Amerikaanse concern Bechtel) door verzet ongedaan gemaakt werd. Later herhaalden de taferelen zich rond El Alto, waardoor de neoliberale regering ten val gebracht werd. Bij nieuwe verkiezingen kon de linkse en inheemse president Evo Morales, zelf afkomstig uit Cochabamba, winnen. De voornamelijk inheemse beweging die dat alles gelukte, verkeert in een gespannen verhouding met de regerende macht, en komt nu evenzeer de straat op als dat beleid in hun ogen verkeerd is.

 

De wateroorlog had ook een fikse Nederlandse kant. De geprivatiseerde maatschappij was namelijk in een brievenbusconstructie gevestigd bij ING-Trust in Amsterdam. Dat bedrijf hielp het consortium om zijn vuile zaakjes te doen. Zo eiste het consortium na terugtrekking uit Bolivia 25 miljoen dollar schadeloosstelling. Ook in Nederland werd toentertijd actie gevoerd om eisen van de strijdende bevolking in Bolivia te ondersteunen.

 

Tweede draad in de film is de verhouding tussen de (Europese) filmploeg en de inheemse bewoners die ze voor de film willen laten spelen. Niet alleen winstbeluste multinationals willen gebruik maken van hen. Misschien is de filmploeg wel de nieuwe kolonialist?

 

De Nederlandstalige website voor de toenmalige solidariteitscampagne staat nog steeds online

(hier de acties) Foto’s wateroorlog in Bolivia

 

Website distributeur

 

De film gaat op 12 mei in première en draait in de volgende bioscopen:

– Amsterdam: Het Ketelhuis en Pathé Tuschinski
– Maastricht: Lumière
– Groningen: Images
– Utrecht: Louis Hartlooper Complex
– Eindhoven: Plaza Futura
– Arnhem: Focus

De film draait ook op het Latijns Amerika Film Festival dat momenteel in Utrecht speelt (op za 7 18:00, woe 11, 20.15, do 12 19:30) Donderdag 12 mei, op de laatste dag van het Latijns Amerika Film Festival in Utrecht is er een debat over de achterliggende problematiek van de film, met een van de acteurs uit de film (Carlos Santos, die de priester speelt die met Columbus aankomt) en de Boliviaanse ambassadeur Roberto Calzadilla (19.30 Louis Hartlooper Complex Tolsteegbrug 1 (Ledig Erf) Utrecht