Ga naar de inhoud

Solidariteitsoproep aan vakbonden en sociale bewegingen in Iran

De ITUC veroordeelt ten zeerste de gewelddadige onderdrukking van arbeiders, vakbondsleden en sociale bewegingen in Iran. Sinds eind 2025 hebben protesten en stakingen zich over het hele land verspreid als reactie op een steeds dieper wordende economische en sociale crisis.

3 min leestijd

(Foto Sima Gaffarzadeh, Pexels)

De economische ineenstorting van Iran heeft een verwoestende invloed op het dagelijks leven van werkende mensen en met name vrouwen en kinderen. Miljoenen mensen worden in armoede gedreven door de snelle waardevermindering van de munt, de oplopende inflatie, de torenhoge prijzen voor voedsel en essentiële goederen, de aanhoudende aantasting van de reële lonen, de groeiende werkloosheid en de snelle toename van onzekere en precaire vormen van werk.

Protesten

Algemeen secretaris-generaal Luc Triangle van de ITUC:
Deze omstandigheden vormen een ernstige schending van de economische en sociale rechten van werkers en leiden tot gerechtvaardigde en wijdverspreide protesten. De Iraanse autoriteiten moeten oprecht een sociale dialoog aangaan, stoppen met de criminalisering van rechtvaardig protest en onmiddellijk een einde maken aan willekeurige detentie, marteling en gedragscontrole.

Werkers in belangrijke sectoren, waaronder de publieke economie, het onderwijs, de gezondheidszorg, de olie- en gasindustrie, de maakindustrie en de informele economie, worden zwaar getroffen en raken steeds meer betrokken bij protesten die niet langer beperkt blijven tot geïsoleerde stedelijke centra.

Repressie

In plaats van een sociale dialoog aan te gaan of internationale arbeidsnormen te respecteren, blijven de autoriteiten:

  • Arbeidsprotesten, stakingen en collectieve acties systematisch benaderen als bedreigingen voor de nationale veiligheid. Deze bewuste bedreiging van de arbeidsverhoudingen wordt gebruikt om vakbondsactiviteiten te criminaliseren, de vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering te onderdrukken. En bovendien buitensporig geweld, massale surveillance, willekeurige detentie en gerechtelijke intimidatie te rechtvaardigen.
  • Onafhankelijke vakbonden feitelijk verbieden. Werkers wordt het recht ontzegd om in vrijheid hun organisaties zelfstandig op te richten en zich daarbij aan te sluiten. Dit is een uitgesproken schending van de internationale verdragen over de arbeid.
  • Vakbondslieden en verdedigers van arbeidsrechten confronteren met ernstige represailles, waaronder lange gevangenisstraffen, marteling en, in de meest extreme gevallen, de doodstraf. Simpelweg, omdat ze hun fundamentele rechten uitoefenen.

Rapporten geven aan dat de toename van protesten, sinds eind 2025. gepaard is gegaan met een intensievere repressie door de staat, waaronder het gebruik van dodelijk geweld en massale detenties.

Nieuw sociaal contract

Luc Triangle vervolgt:

De ITUC veroordeelt deze acties ondubbelzinnig en roept op tot een onmiddellijk einde aan het geweld, tot een volledig respect voor de mensenrechten en vakbondsrechten en eist verantwoording voor de misstanden.
We zijn in Iran getuige van de systematische onderdrukking van de rechten van werkers onder het valse voorwendsel van nationale veiligheid. Werkers die hun recht op fatsoenlijke banen met een eerlijk loon uitoefenen, worden nog steeds geconfronteerd met repressie, gevangenisstraf of zelfs de doodstraf. De werkende bevolking in Iran heeft er genoeg van, een verdere repressie zal geen oplossing bieden. De Iraanse autoriteiten moeten nu de dialoog aangaan met de samenleving, onmiddellijk stoppen met de criminalisering van vakbondsactiviteiten, alle opgesloten vakbondslieden vrijlaten en de verplichtingen onder het internationale arbeids- en mensenrechten nakomen om een nieuw sociaal contract in Iran op te bouwen.

De ITUC betuigt haar volledige solidariteit met de werkers en vakbondslieden in Iran. Ze doet een oproep aan de Internationale Arbeidsorganisatie, de Verenigde Naties en de internationale gemeenschap om aanhoudend druk uit te oefenen om de fundamentele arbeidsrechten te garanderen.