­Een stelletje en 41 ingevroren embryo’s om het wereldwijde IQ te verhogen

[Kronieken van het bio-technofascisme in wording]

(Verschenen in lundimatin#533,15 september 2026, vertaling globalinfo.nl)

Het echtpaar Collins vormt, samen met Elon Musk, het meest zichtbare onderdeel van de nieuwe pro-geboortebeweging in de Verenigde Staten, die de ‘slimste’ mensen ter wereld aanmoedigt om meer kinderen te krijgen. De fantasieën van het echtpaar Collins over hun voortplantingsplannen en hun gebruik van twijfelachtige technieken voor embryoselectie om dit te realiseren, hebben al veel media-aandacht getrokken. [1]

Hun band met extreemrechts op internationaal niveau komt bovendien aan het licht in een onderzoek dat in 2024 werd uitgevoerd door de Britse organisatie Hope not Hate. Deze eerste bijdrage aan de lopende reeks ‘Chroniques du bio-technofascisme’ stelt de vraag: wat voor soort wereld bepleiten en bouwen deze voorstanders van een hoger geboortecijfer op?

Een reportage van Vice uit 2023 geeft ons de belangrijkste aanwijzingen. Het stel heeft het plan om een tiental kinderen te krijgen met genetisch geselecteerde eigenschappen. Hiervoor maken ze gebruik van in-vitrofertilisatie (IVF), maar niet zoals duizenden anderen dat doen. Hun aanpak: ‘eggmaxxing’, oftewel het produceren en opslaan van zoveel mogelijk embryo’s. Simone heeft een groot aantal cycli van hormonale stimulatie en eicelpuncties ondergaan, waardoor in totaal maar liefst 247 eicellen zijn gewonnen. Na bevruchting met het sperma van Malcolm beschikt het stel nu over 41 embryo’s in de vriezer, klaar voor implantatie. Om de selectie te vergemakkelijken, hebben de Collins’ een Excel-spreadsheet gemaakt met voor elk van hun embryo’s de voorspellende percentages van tientallen kenmerken (ziekterisico’s, lichamelijke kenmerken, cognitieve vaardigheden, IQ…). Het echtpaar heeft al vijf kinderen. Hun strategie: al hun nakomelingen ervan overtuigen om minstens evenveel kinderen te krijgen als hun ouders. Zo kan de Collins-bevolking exponentieel groeien.

De Excel-spreadsheet van de familie Collins om het beheer van hun embryoselectieproject te vergemakkelijken.

Slechte mensen krijgen te veel domme kinderen

De analyse van de Collins over de problemen van de westerse wereld en hun plan om deze op te lossen, worden duidelijk uiteengezet in hun reactie op de enquête van Hope not Hate. In een videopodcast (met de vertaalde titel „Ze hebben ons te pakken! Een undercoverjournalist heeft onze privégesprekken opgenomen”) legt het echtpaar uit dat de westerse beschaving momenteel wordt geconfronteerd met een existentiële bedreiging: de „demografische ineenstorting“ van een bepaald deel van de bevolking, namelijk het deel dat op hen lijkt, dat wil zeggen de „intelligentere“ mensen. Met andere woorden: de vruchtbaarheid van mensen met een hoog IQ zou in vrije val zijn, terwijl die van mensen met een laag IQ hoog zou blijven. Dit zou leiden tot een daling van het gemiddelde IQ van de westerse bevolking, oftewel „dysgenie ”. Zoals Malcolm in een andere podcast uitlegt: „Het probleem is dat we in democratieën leven […] de domste mensen zullen in de loop van de tijd een steeds groter deel van de bevolking gaan uitmaken. Zij zullen bureaucratieën kiezen en instellen die het de genieën steeds moeilijker zullen maken.” Simone vat op haar beurt kort de fundamentele overtuiging samen die ten grondslag ligt aan hun pronatalistisch project: „We zijn elitair en geloven in de deterministische kracht van de genetica.”

De videopodcast van de Collins: “Is idiocratie onvermijdelijk?”

Volgens de Collins zijn er slechts twee oplossingen voor deze bedreiging voor de beschaving: eugenetica of “polygeneetica” [2]

Malcolm geeft toe dat beide „schokkend en verkeerd“ zijn, maar stelt dat eugenetica erger is, omdat het een dwingende oplossing betreft die van bovenaf door een autoriteit of een staat wordt opgelegd. [3]

In een roemrijk verleden, zo legt het echtpaar uit, dat geen geheim maakt van zijn bewondering voor feodale samenlevingen, zorgden beschavingen ervoor dat bepaalde kenmerken uit de bevolking werden geëlimineerd, voornamelijk door baby’s en kinderen die als een last voor de samenleving werden beschouwd, te doden of te laten sterven. Maar de moderniteit zou dit proces hebben onderbroken, waardoor er nu andere soorten ‘medische behandelingen’ nodig zijn.

Hier komt wat de Collinsen ‘polygeneetica’ noemen om de hoek kijken. Malcolm legt uit dat deze term verwijst naar de praktijk waarbij embryo’s genetisch worden geselecteerd die de grootste kans hebben om de intelligentste mensen te worden. Hun strategie omvat ook de oprichting van een ‘vrijwillige gemeenschap […] om genetische hygiëne te beoefenen’, die zich reproductief van de rest van de bevolking moet afzonderen om de wereldwijde daling van het IQ tegen te gaan.

De beste embryo’s voor de beste mensen

De technologie achter dit project van High IQ breeding [4] wordt ‘polygene risicoscores’ genoemd (vandaar dat de Collins de term ‘polygene’ hebben gekozen). Deze scores geven het risico weer dat iemand een bepaalde eigenschap of ziekte heeft of zal ontwikkelen. Het gaat hier niet om diagnostische hulpmiddelen, maar om waarschijnlijkheidsschattingen op basis van genetische analyses. Ter verduidelijking: polygenetische risicoscores worden polygenetisch genoemd omdat ze betrekking hebben op ziekten of kenmerken die door talrijke genen zouden worden beïnvloed, in tegenstelling tot monogenetische ziekten die slechts van de mutatie van één enkel gen zouden afhangen (bijvoorbeeld mucoviscidose of de ziekte van Huntington). Omdat deze polygenetische tests slechts berekeningen van potentiële risico’s zijn, worden hun geldigheid en klinisch nut sterk in twijfel getrokken, zoals in dit artikel in Le Monde wordt uitgelegd.

Toch bieden bepaalde bedrijven in de Verenigde Staten en China al sinds minstens 2019 het gebruik van polygenetische risicoscores aan in het kader van IVF. Hun namen: Genomic Prediction, Nucleus Genomics, Herasight, Orchid. Deze biotech-start-ups analyseren de embryo’s die via IVF zijn verkregen en rangschikken ze op basis van hun medische risico’s en andere kenmerken. Ouders kunnen vervolgens het ‘beste’ embryo kiezen om te implanteren. Deze toepassing van polygenetische risicoscores voor de selectie van embryo’s wordt polygenetische pre-implantatiediagnostiek genoemd. [5]

De reclamecampagne van Nucleus Genomics in de New Yorkse metro in de winter van 2025 (“Het IQ is voor 50% genetisch bepaald”, “Trakteer jezelf op je allerbeste baby”).

Voorstanders van een hoger geboortecijfer beroepen zich uiteraard op de meest geavanceerde, robuuste en op feiten gebaseerde westerse positivistische wetenschap (ook al is hun wetenschap, zoals ze vaak klagen, vaak het slachtoffer van ‘woke’ en liberale censuur). Maar ze hebben niet alle wetenschappelijke literatuur over polygene pre-implantatie diagnostiek goed gelezen; dit is een technologie die zeer omstreden is, niet alleen op wetenschappelijk vlak, maar ook op moreel, ethisch, sociaal en politiek vlak. Kortom, polygene pre-implantatie diagnostiek is een wetenschappelijk twijfelachtige, neoliberale en eugenetische technologie. [6]

Hoewel genetische selectie op basis van intelligentie een fantasie is, aarzelt het echtpaar Collins geen seconde. Ze stellen bovendien dat een hoog IQ bij een persoon doorgaans gepaard gaat met andere wenselijke kenmerken, zoals opleidingsniveau, economisch succes, algemene gezondheid, een goed humeur, sociale vaardigheden en gevoel voor humor. De selectie op een hoog IQ bij embryo’s zou dus, door middel van correlatie, ook de selectie van al deze andere kenmerken mogelijk maken. Het is overigens ook vanwege deze correlatie dat dysgenie, oftewel de daling van het IQ in de westerse wereld, zou leiden tot een algemene daling van het opleidingsniveau en het economisch succes.

Pro-geboortevisies op de toekomst van de mensheid

Voor het echtpaar Collins is het van cruciaal belang om dit dysgenetische lot te vermijden: het gemiddelde IQ van de bevolking moet hoog blijven. Ten eerste omdat we „aan interplanetaire verkenning zullen moeten beginnen“ (waarschijnlijk omdat we onze huidige planeet vernietigen) en we daarom de slimste mensen nodig hebben om dat te bereiken. Ten tweede omdat het absoluut noodzakelijk zal zijn om kunstmatige intelligentie (AI) ten volle te kunnen benutten. Enerzijds beschouwen de Collinsen AI als een bedreiging die we niet zullen kunnen beheersen als we een steeds minder intelligente soort worden. Anderzijds zal AI de productiviteit en creativiteit van de slimste mensen vermenigvuldigen, waardoor een soort stratificatie van de samenleving in een stroomversnelling komt.

Naast het gebruik van polygenische pre-implantatie-diagnostiek en de reproductieve isolatie van mensen met een hoog IQ zal deze door AI veroorzaakte stratificatie volgens de Collins’ hoogstwaarschijnlijk leiden tot soortvorming bij de mens. Met andere woorden: de ‘vrijwillige gemeenschap’ die het echtpaar rond hun pronatalistische project wil verenigen, zal uitgroeien tot een nieuwe menselijke soort.

Het maatschappelijke project van de Collins, beschreven in een verbluffende PowerPoint-presentatie, omvat de oprichting van „stadstaten“ ter vervanging van de disfunctionele natiestaten. In deze privésteden [7] zullen de regelgeving en de beperkingen die aan biomedisch onderzoek worden opgelegd, uiterst beperkt zijn om te komen tot een „massaproductie van genetisch geselecteerde mensen”.

Fragment uit de presentatie van de Collins, The Next Empire: „Allereerst moet de overheid de opkomst van zeer productieve economische actoren bevorderen. Ons model garandeert dit door: 1) nieuwe technologieën voor medisch begeleide voortplanting te ontwikkelen – dankzij wettelijk vastgelegde bescherming van medische innovatie onder bepaalde voorwaarden – die de massaproductie van genetisch geselecteerde mensen mogelijk maken; 2) stimuleringssystemen in te voeren die meer stemrecht toekennen aan de scheppers van economisch productieve actoren. »

Het pronatalistische project past dus in de nieuwe technofascistische constellatie die door Norman Ajari is beschreven. Een constellatie die reikt van fundamentalistische christenen die geobsedeerd zijn door Armageddon tot de ‘Tech bros’ van Silicon Valley (de mannen uit de wereld van digitale en biotechnologische start-ups), en die de hele transhumanistische beweging (ook wel TESCREAL genoemd) omvat. Het technofascisme, en zijn separatistische project dat berust op de ‘bunkerideologie’, is ook bijzonder goed beschreven door Naomi Klein en Astra Taylor in hun essay “The Rise of End Times Fascism“. Het gevaar van deze constellatie is dat het niet gaat om een kleine groep extremisten in hun kelder, maar om de rijkste en machtigste mannen ter wereld: Peter Thiel, Sam Altman, Elon Musk, Donald Trump, enz.

Hoewel de Collins-familie herhaaldelijk in het nieuws is geweest, lijkt het nu zinloos om nog langer stil te staan bij de overeenkomsten tussen de wereld die het echtpaar ons belooft en de eugenetica uit het verleden en het heden: het rangschikken van mensen in hiërarchieën, het als vanzelfsprekend beschouwen van deze hiërarchieën waardoor ze erfelijk worden, en het inzetten van wetenschap en technologie om de voortplanting te controleren en deze hiërarchieën in stand te houden. De tijd waarin men zich zorgen kon maken over een „hellend vlak“ naar eugenetica is voorbij. We bevinden ons al ver op dat hellend vlak [8] – we zijn er trouwens nooit van afgestapt. Schok, verbazing en verontwaardiging volstaan niet meer. Schaamte is geen politieke hefboom meer; voorstanders van een hoger geboortecijfer en andere transhumanisten reageren regelmatig zonder enige schaamte op kritiek en zijn volkomen open over hun bestaansreden en hun plannen. Het antwoord moet voortaan frontaal zijn.

Noten:

[1] Bijvoorbeeld : Courrier international, Science et Vie, Le Parisien, Le Point en Le Monde.

[2] Ik heb die term zelf bedacht, het stel gebruikt de term polygenics.

[3] Eugenetica is een politiek en wetenschappelijk project dat aan het einde van de 19e eeuw werd opgezet door enkele grondleggers van de moderne genetica, die zich zorgen maakten over de biologische en cognitieve „degeneratie“ van hun westerse naties. Aan het begin van de 20e eeuw kende het een enorme, internationale opmars. Eugenetica, dat in Engeland werd bedacht, op grote schaal in de Verenigde Staten in praktijk werd gebracht (segregatie, programma’s voor gedwongen massale sterilisaties, grenscontroles, verbod op gemengde huwelijken, enz.), en vervolgens door het naziregime tot zijn hoogtepunt werd gebracht, had aan het einde van de Tweede Wereldoorlog geen al te beste reputatie meer. Maar het streven om de voortplanting van de menselijke bevolking te controleren op basis van racistische, koloniale, klassistische, seksistische of validistische uitgangspunten is niet verdwenen; het heeft gewoon andere, meer ‘liberale’ vormen aangenomen.

[4] “Fokken/Kweek met een hoog IQ”.

[5] In het Engels heet deze technologie „Preimplantation genetic testing for polygenic disorders” of „Polygenic embryo screening”. Voor wetenschappelijke artikelen over deze technologie: zie in het Frans en in het Engels.

[6] Voor een wetenschappelijk commentaar op de technologie, zie dit artikel. Voor een meer politieke benadering, zie mijn visie in deze tekst, of, voor een andere felle kritiek in het Engels, zie hier. Er bestaat een uitgebreide wetenschappelijke literatuur die de beperkingen van deze technologie en de zorgen die zij oproept benadrukt. Zie dit recente tijdschriftartikel (in het Engels).

[7] Een eerste praktische toepassing van dit idee is de stadstaat Prospera, op het grondgebied van Honduras. Een soort vakantieoord voor tech-bro’s om zichzelf te ‘upgraden’ door de sleutel van hun Tesla onder de huid te laten implanteren, hun levensverwachting te verlengen met stamcelbehandelingen, of zichzelf genetisch te modificeren om de spiergroei te versnellen…

[8] Zie het voorbeeld van… Trump.