Permacultuur kreeg, toen het een jaar of vijftien geleden populair werd, vanuit de radicale beweging regelmatig het verwijt niet revolutionair, wat zweverig en niets nieuws te zijn. Dit boek probeert duidelijk te maken dat er met een reden geen grote revolutionaire doelen worden nagestreefd en dat er juist kleine stapjes binnen een breed systeem gezet worden.

(Door Christiaan Verwey)

En op sociaal gebied begint het bij jezelf. 'Door ons zelfbegrip te vergroten, verbeteren we ons begrip van andere mensen... Mensen om je heen zullen aangetrokken worden door de positieve veranderingen in jou en je zult uitgenodigd worden om te delen', valt te lezen in de introductie.

Daarnaast wordt permacultuur gezien als een manier om ons leven anders te beleven en te organiseren. En om de problemen die op ons afkomen met andere ogen te gaan bekijken. 'Wellicht komt er een dag waarop denken op een systematische manier zo diep geworteld is in onze levenshouding en in ons gedrag dat het woord permacultuur overbodig wordt. Op eenzelfde manier zullen we misschien ons voedsel niet langer van het etiket 'biologisch' voorzien omdat het allemaal op die manier geteeld wordt.'

Het boek is in 2012 in het Engels op de markt verschenen en door Jan van Arkel is het nu ook in het Nederlands uitgebracht. En ik moet zeggen dat de vertaalster Lien De Coster een knap staaltje werk heeft verzet. Het lijkt erop dat ze het boek niet enkel vertaald heeft maar ook herschreven. Het sluit naadloos aan bij de Nederlandstalige lezers in ons kikkerland en onze Vlaamse Zuiderburen.

Permacultuur in je persoonlijke en sociale leven is verdeeld in zes delen. Denken als een eco-systeem. Diep naar binnen kijken. Elkaar horen. Samen leven. Verbinden met de wereld. Onze toekomst aanvoelen.

Als je de indeling leest proef je waarschijnlijk al dat het geen handleiding betreft om de wereld vandaag op morgen te veranderen. Het besteedt juist wel aandacht aan het feit dat alles in verband staat met elkaar. En dat je als individu meer kan betekenen dan je je vaak realiseert. Daarom staan er ook veel oefeningen in het boek om meer bij jezelf te komen en er meer bewust van te worden dat je onderdeel uitmaakt van een groter geheel. Marta Resink van Omslag schreef in de laatste ZOZ een mooie uitgebreide recensie van het boek. 'Ik ervaar het boek als een mix van psychologie, permacultuur, antropologie, communicatie en organisatiekunde.' Met deze eindconclusie dekt ze de lading aardig denk ik. Zelf merk ik dat ik moeite heb om tot een objectieve recensie te komen. Wellicht is dat ook de kracht van het boek. Het is immers een persoonlijke zoektocht en die is voor iedereen verschillend. Dus wie ben ik om daar wat van te vinden. Ik zou zeggen: ga de uitdaging zelf aan. Er kan alleen maar iets moois uit voortvloeien.

Permacultuur in je persoonlijke en sociale levenshouding. Looby Macnamara.

Jan van Arkel 2017. ISBN: 978-90-6224-028-9

Paperback, 336 pagina's.

Bestellen boek kan hier.

---------------

(Globalinfo zoekt donateurs en andere steun om verder te kunnen gaan met dit soort berichten)