Je hebt van die boeken waar je gelijk een blij gevoel van krijgt en waardoor tijdens het lezen de vlinders bij vlagen in je buik opleven. Anders wonen is zo'n voorbeeld. Een boek waarvan je denkt, waarom heb ik dit niet geschreven? Enkel al om een legitieme reden gehad te hebben, de paradijsvogels die in het boek beschreven zijn, ontmoet te hebben; en ook nog eens in alle puurheid.

Marleen Hartog schreef het boek omdat haar hart het uitschreeuwde. 'De drang die ik voelde om dit boek te schrijven kwam voort uit een persoonlijke zoektocht naar wat ik wil in mijn leven. Deze zoektocht bracht me op het spoor van minimalisme. Inmiddels ben ik naast schrijver, introvert, nieuwsgierig aagje (en nog veel meer, maar dan wordt deze inleiding te lang) ook een minimalist. Dat laatste bracht me bij de vraag wat het wooncomfort is dat ik zoek. Wat heb ik nodig in mijn leven? Ik weet dat waarde voor mij niet in een huis zit. Wel in een thuis, maar een thuis bestaat voor mij niet uit een minimaal aantal vierkante meters of een samenvatting van het huidige bouwbesluit'.

Tijdens haar zoektocht ontmoette ze een aantal vrijgevochten paradijsvogels op diverse locaties in Nederland. Iemand die haar eigen woonwagen ontwierp om er vervolgens in te gaan wonen. Een bewoonster van een woon-werkgemeenschap in Arnhem, een visionair die vanuit Nederland zijn droom in Duitsland probeert te verwezenlijken. En ook personen die het Nederlandse systeem de rug toegekeerd hebben. Bijvoorbeeld door met een camper naar Portugal te vertrekken of gewoon in een yurt op een verlaten plek in het bos te gaan wonen. Minimalisme vond Hartog zeker bij een bewoonster van een pipowagentje van 1,9 bij 3,6 meter en bij een zelfvoorzienend Tiny House. Ook bezocht de schrijfster ' pioniers' die off-grid leven in een levend huis. En ontmoette ze ook personen die eigenlijk niet genoeg van het reizen konden krijgen, maar noodgedwongen een vaste plek moesten zoeken en daar dan maar het beste van proberen te maken.

En al die vogels hadden iets gemeen. En dat is dat ze niet makkelijk te vangen zijn omdat hun drang naar vrijheid sterker is dan de allerdikste tralies. Marloes Elbertse omschreef deze liefde voor vrijheid/natuur op een treffende wijze: 'Natuur betekent voor mij verbinding. De aarding voelen met hier en nu, met waar ik nu ben. Wanneer ik niet in de natuur ben vervliegt de tijd zonder dat ik door heb waar deze naartoe is gegaan. Er is dan zo weinig ruimte om te ervaren. Te voelen wie je bent, wat je doet en waarom je dat doet. Het is alsof je in een waas leeft, alsof je niet écht aanwezig bent. Terwijl als ik in de natuur ben, hier bij mijn wagentje, maar ook zeker in de tipi bij het vuur, dan is er niets. Mijn telefoon schakel ik uit. Geen computer, geen televisie. Dan ben ik er alleen. Ik en het vuur. Ik en de bomen. Ik en de lucht. Op dat soort momenten besef ik hoeveel tijd er eigenlijk is. Er is voldoende tijd wanneer je in het hier en nu bent, wanneer je je verbonden en vervuld voelt met alles om je heen. De natuur laadt je op. Je hoeft dan geen uitweg te zoeken in verslavingen of andere afleidingen om jezelf maar niet te hoeven voelen. De natuur nodigt uit om juist wel te voelen.'

Zoals bovenstaande tekst al verklapt, schrijfster Marleen Hartog weet op een of andere manier de mensen die ze interviewt zo te raken dat ze hun diepste geheimen met haar delen. En wat Anders wonen zonder meer doet is inspireren en je laten verlangen naar een andere, meer natuurlijke manier van wonen. Het boek is een aanrader voor een ieder die verder kijkt dan een rijtjeshuis en iedere avond SBS op de televisie. En daarnaast is het ook een prima geschenk om iemand anders blij mee te maken. Ondanks mijn aversie tegen televisie kijken hoop ik toch echt dat dit boek snel verfilmd zal gaan worden.

ANDERS WONEN – Verhalen van paradijsvogels

Marleen Hartog, Uitgeverij Miss Creative

ISBN 978-90-820832-1-7

www.marleenhartog.nl