Voor het eerst sinds lange tijd nemen antimilitaristische organisaties in verschillende Europese landen weer een van de hoofdverantwoordelijken voor de militarisering van de aardbol op de korrel: de NAVO.

In Brussel is op 22 maart de massale burgerinspectie van het hoofdkwartier van de NAVO georganiseerd.

Enkele weken later is in Polen actie tegen de bouw van een Amerikaanse militaire basis in Slupsk, die gaat dienen als steunpunt voor het omstreden raketschild

En in april vindt in Boekarest, Roemenië de 22e NAVO-top plaats.

Brussel

De organisatie vredesactie legt kort en krachtig uit waarom de NAVO een belangrijk doel is:

Wat is dat toch, de NAVO?

NAVO staat voor Noord-Atlantische Verdragsorganisatie. Officieel werd zij opgericht na de tweede wereldoorlog in 1949. Twaalf landen ( België, Canada, Denemarken, Frankrijk, IJsland, Italië, Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Portugal, het Verenigd Koninkrijk en de VS) verenigen zich in één militaire alliantie en maken afspraken om gezamenlijk het grondgebied van de lidstaten te verdedigen - bewapend met kernwapens.

Sinds het einde van de Koude oorlog verdween de grote bedreiging voor een inval op dat grondgebied. Hoofdstuk afgesloten, zou elke nuchter denkende mens besluiten. Maar de militaire alliantie gaat op zoek naar een nieuwe doelstelling om zichzelf te bestendigen. De NAVO ziet haar kans schoon om zich uit te breiden naar Oost Europa (26 landen) en in 2002 besluiten de lidstaten dat de NAVO niet enkel mag optreden op het eigen grondgebied, maar kan ingrijpen waar ook ter wereld. 'Onze veiligheid wordt globaal beïnvloed, dus moet de NAVO globaal kunnen ingrijpen'. Militair interveniëren, waar ook ter wereld, wordt officieel één van haar kerntaken.

De praktijk kennen we: in 2003 werd België een logistieke draaischijf voor het VS-leger. Treinen, vrachtwagens, boten, vliegtuigen transporteerden de Amerikaanse oorlogsmachine naar Irak en ze gebruikten daarvoor onze wegen, havens, luchthavens... ook al was het in strijd met het handvest van de Verenigde Naties en met het oorlogsrecht.

Het huidige nucleaire beleid van de NAVO wordt uiteengezet in het Strategisch concept uit 1999. Hierin staat dat de NAVO 'voor de nabije toekomst' een mix van nucleaire en conventionele wapens zal handhaven om de 'vrede te beschermen en oorlog of enige vorm van onderdrukking te voorkomen'.

Opnieuw kennen we de praktijk: ook al is het volledig illegaal (in strijd met het internationaal humanitair recht en het non-proliferatieverdrag), toch heeft België afspraken met de VS over de aanwezigheid van kernwapens op Belgisch grondgebied, de training van Belgische piloten in het gebruik van kernwapens en over het onderhoud van de kernwapens.

Wat willen wij?

Wat we ook willen veranderen aan ons veiligheidsbeleid, we lopen steeds vast op de NAVO.

De NAVO kluistert België en de andere lidstaten aan de Amerikaanse oorlogspolitiek. In Afghanistan zorgt de NAVO-missie ervoor dat de VS zelf de handen vrij hebben voor het zware werk. In Kleine Brogel liggen nog steeds NAVO-kernwapens. Binnen de NAVO sluit België geheime akkoorden af die democratische besluitvorming uitsluiten, illegale oorlogen toelaten, kidnappingen en geheime gevangenissen mogelijk maken.

De NAVO creëert meer problemen dan ze oplost. Wij hebben geen nood aan een machine voor wereldwijde militaire interventies of een militaire alliantie die de rest van de wereld bedreigt en zo vooral vijanden en tegenreacties creëert.

Wij willen geen uitbouw maar een afbouw van de militaire interventiecapaciteit. Wij willen de terugtrekking van de Amerikaanse kernwapens en het schrappen van elke rol voor kernwapens in de militaire strategie, een herziening van de militaire akkoorden - zodat België ze kan opschorten als ze in strijd zijn met het VN-handvest.

(meer info: website vredesactie )

Polen

De acties in Polen zijn op 29 maart, bij de te bouwen legerbasis in Slupsk aan de Baltische Zee.

De organisatoren keren zich vooral tegen het Amerikaanse anti-raketschild (dat in werkelijkheid een aanvalswapen is). Maar ze verzetten zich ook tegen "de militarisering van Europa, de nieuwe wapenwedloop en de dwang om nieuwe militaire technologie te ontwikkelen, dat de belangen van de staat en het militair industrieel complex dient maar niet die van gewone mensen". (Meer info:  website ).

Roemenië

 De 22e NAVO-top wordt van 2-4 april in Boekarest in Roemenië gehouden en wordt de grootste in de geschiedenis. Actiegroepen in Roemenië willen proberen de top te verstoren en organiseren allerlei demonstraties en fietstochten en dergelijke. Ze hopen dat er ook veel mensen uit het buitenland komen om mee te doen. En waarschuwen om uit te kijken voor fascisten.

 Ze merken op dat Roemenië één van de landen is die na de 11e september door de Amerikanen gebruikt werd om geheime gevangenissen te huisvesten. Roemenië werd in 2004 lid van de NAVO en "nu heeft Roemenië vier Amerikaanse bases in het land en militairen in Bosnië, Kosovo, Afghanistan en Irak". De conferentie wordt gehouden in Chauchesku's reuzegebouw het Casa Poporului ('Volkshuis'). Dat is het op een na grootste gebouw in de wereld. Winnaar blijft het Pentagon... Meer informatie over de acties: website .

=======================

Scheffer huldigt Canadese Afghanistan-veteraan op de SIKO-conferentie in Munchen
Jaap de Hoop Scheffer: baas van de NAVO


Hoogste baas van de NAVO is Jaap de Hoop Scheffer. Jaap (1948) is een echte carrièrediplomaat. Meteen na zijn studie rechten en de militaire dienst gaat hij in 1976 bij het ministerie van Buitenlandse Zaken werken en komt op de ambassade in Ghana terecht. In 1980 wordt hij secretaris op de Nederlandse Missie bij de NAVO in Brussel (en was toen lid van D66). Omdat hij voor de plaatsing van nieuwe atoomwapens in Nederland is, stapt hij - inmiddels parlementslid - in 1986 over naar het CDA. Tien jaar later - tussen 1997 en 2001 - is hij fractievoorzitter. Hij verliest aan de vooravond van de verkiezingen zijn plek in 2002 aan de ons welbekende Jan Peter Balkenende. Jaap de Hoop Scheffer wordt minister van Buitenlandse Zaken, ook in het 2e kabinet Balkenende. Hij treedt in december 2003 af om secretaris-generaal van de NAVO te worden.

 ==========

Opmerkelijk: Nog een Nederlandse havik

Nog een levensgevaarlijke carrièremilitarist is generaal b.d. Hendrik Gijsbert Bernhard (Henk) van den Breemen (1941). Van den Breemen is een van de voornaamste militairen in het land. Van '94 tot '98 was hij Chef -Defensiestaf, de hoogste bevelvoerder van de Nederlandse strijdkrachten. Hij trok onlangs de internationale aandacht als medeauteur van een lobby-pamflet van 150 pagina's waarin onder meer gepleit wordt voor een agressievere atoomwapenstrategie van de NAVO. Samen met collega (ex-) defensiestaven uit andere NAVO-landen bracht hij begin dit jaar het pamflet uit waarin het beeld wordt geschetst dat de NAVO steeds meer "geloofwaardigheid verliest" door gebrek aan daadkracht in onder andere Afghanistan. Tegen landen die atoomwapens of andere massavernietigingswapens dreigen te ontwikkelen, zou de NAVO volgens het pamflet een "pre-emptive nuclear attack" moeten kunnen uitvoeren. Ook wordt gepleit voor een hervorming van de besluitvormingsstructuur, zodat er sneller ingegrepen kan worden zonder toestemming van de VN of "obstructie door de EU". Aldus het Britse dagblad The Guardian, dat het een "radicaal manifest" noemt. Andere auteurs van het manifest zijn machtige heren als de voormalige Amerikaanse chefstaf John Shalikashvili en diens Duitse evenknie Klaus Naumann. Het stuk zou speciaal geschreven zijn om invloed uit te oefenen op de komende NAVO-top in Boekarest.

 Opmerkelijk is dat als postadres van het manifest de Dorpsstraat 14 in Lunteren vermeld staat evenals de daar gevestigde Noaber Stichting (waar van den Breemen in de Raad van Advies zit). De stichting is een zogenaamd venture philantropist, een beursspekulant met 'goede bedoelingen' die verbonden was aan het gekelderde softwarebedrijf Baan Company (waar van den Breemen tot 2000 commissaris was). (met dank aan: devrije.nl/)