Nieuws en achtergronden over globalisering, economie, politiek & actie

1e Ronde Presidentsverkiezingen Frankrijk

De presidentiële verkiezingen zijn, de eerste ronde althans, zoals verwacht werd gewonnen door de regerende neoliberale Emmanuel Macron. Tweede werd, evenals in 2017, de extreemrechtse Le Pen  en die gaan nu een tweede ronde in op 24 april. Opvallend veel gerenommeerde partijen haalden de kiesdrempel niet en dreigen failliet te gaan. De linkse Melenchon deed het onverwacht goed en had de 2e plek kunnen halen als er niet nog vier linkse kandidaten mee hadden gedaan.

Lees meer

Oorlog en vrede volgens Frans presidentskandidaat Mélenchon

Binnen enkele dagen dus de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen. In een eerdere bijdrage beschreven we reeds hoeveel macht een Franse president wel heeft. Die verkiezingen zijn dus niet zo onbelangrijk, en als een extreemrechtse kandidate als Marine Le Pen president zou worden zou dat voor zeer nefaste gevolgen kunnen zorgen. Wat stelt de linkerzijde daar tegenover?

Lees meer

Macron weldra voor de tweede maal ‘republikeins monarch’?

Volgende maand gaan de Fransen twee maal naar de stembus voor de presidentsverkiezingen, de eerste ronde op 10 april en de tweede op 24 april. We zullen het hier niet hebben over de kandidaten en hun kansen, behalve dat Macron kandidaat is voor een tweede termijn. We vragen ons hier liever af wat de macht is van een Franse president, en hoe verenigbaar zijn rol is met een democratische staatsopvatting.

Lees meer

Geen Racisme en Fascisme in de Raad

In het kader van de komende gemeenteraadsverkiezingen én de Internationale Dag tegen Racisme organiseert Platform Stop Racisme op zondag 13 maart een landelijke actiedag tegen de normalisering van racisme en fascisme in Nederland. In meer dan vijftien plaatsen, waaronder steden als Amsterdam, Leeuwarden, Maastricht en Utrecht, zullen er acties zijn. Motto van de organisatoren is: géén racisme en fascisme in de gemeenteraad.

Lees meer

Linkse vrouw wint verkiezingen Honduras

Nadat de helft van de stemmen geteld waren, had Xiomara Castro de helft van de uitgebrachte stemmen (de andere 12 mannen en een vrouw samen de andere helft (*). De overwinning werd in de straten al gevierd. Maar zoals gewoonlijk heeft de regerende neoliberale conservatieve partij zichzelf ook tot overwinnaar uitgeroepen. Spannende dagen in Honduras nu.

Lees meer

De verkiezingsnederlaag van Die Linke

Bij de Bondsdagverkiezingen van 26 september behaalde Die Linke een barslecht resultaat. Voor de partij stemden nog 2,3 miljoen mensen, 2 miljoen minder dan in 2017. Volgens analisten zouden van deze 2 miljoen er 820.000 voor de SPD gestemd hebben, 610.000 voor de Grünen en 520.000 zouden niet zijn gaan stemmen. [leestijd 15 minuten]

Lees meer

Een nieuwe politieke tijd in Peru

Op zondag 6 juni gingen de Peruanen naar de stembus om te kiezen tussen de presidentskandidaten Keiko Fujimori en Pedro Castillo. [1] De verkiezingen vonden plaats in een gepolariseerde sfeer. Enerzijds presenteerden het Fujimorisme [2] en Peruviaans rechts - met de steun van de groepen die aan de macht zijn - zich als het alternatief om het land te redden van de 'communistische dreiging'. Aan de andere kant had Castillo de steun van de volkssectoren die fundamentele veranderingen eisten, omdat ze genoeg hebben van de politieke klasse. [leestijd 12 minuten]

Lees meer

Franse volharding

De Franse kiezers volharden in meerderheid in het niet-kiezen: opkomst 33 % bij de tweede ronde van de regionale en departementsverkiezingen. En de minderheid die wel kiest, volhardt in de keuzes van vroeger: de uittredende besturen, rechts of links, worden herkozen. Tot grote ontgoocheling van de uiterst-rechtse Marine Le Pen. En tot ergernis van president Emmanuel Macron die pronkte dat hij de tegenstelling rechts-links had overstegen.

Lees meer

Nederland: ook geen links succes

In de media vindt men voor en na verkiezingen uitgebreide commentaar en analyse, en dat is bij de voorbije Nederlandse parlementsverkiezingen niet anders. Ook wie de Nederlandse politiek niet van nabij meemaakt kan daar een ander van opsteken.

Lees meer

Weg met het centralisme, leve de radendemocratie

We leven in een tijd van zich opvolgende crises en protesten. De mensen die protesteren vertegenwoordigen een brede onvrede tegen aanhoudend falend beleid, dat zonder democratische legitimatie van bovenaf wordt opgelegd door een liberale oligarchie.

Lees meer

6 januari 2021: ruzie tussen vrienden

Op zes januari 2021 bestormde een agressieve menigte het Capitool, het parlementsgebouw in Washington, D.C. Dit kwam neer op een gewelddadige, deels gewapende opstand. Doel was klaarblijkelijk om Trump hardhandig in het zadel te houden door het bekrachtigen van de verkiezingsoverwinning van Joe Biden te torpederen. Dit kwam neer op een poging tot staatsgreep, niet tégen maar vóór de zittende machthebber die daarmee van zieltogend president in openlijk dictator zou zijn omgevormd. De opstand is, na veel geharrewar, stevig neergeslagen. De Democratie Heeft Gewonnen, al scheelde het niet veel. Het is echter maar de vraag hoe opgelucht en blij we daarmee eigenlijk kunnen zijn.

Lees meer

Voor de democratie in de vakbond FNV!

In de vakbond (Federatie Nederlandse Vakbonden) FNV is opschudding ontstaan over het uitsluiten van Niek Stam van de FNV Havens. Een ‘externe onafhankelijke’ toetsingscommissie heeft besloten om Niek Stam niet voor te dragen als kandidaat-voorzitter van het FNV.

Lees meer

Hoe een coup te bestrijden: De Amerikaanse arbeidersbeweging en de verkiezingsuitslag

Het kan hier niet gebeuren. Dat is de zelfgenoegzame mantra van een samenleving met langdurige 'democratische' instellingen waar de gedachte heerst niet te kunnen bezwijken voor een autoritaire dictatuur. Sinclair Lewis gebruikte deze uitdrukking als titel voor zijn roman in 1935, waarin hij zich de opkomst van een fascistische dictatuur in de Verenigde Staten voorstelde. Zelfs als een aspirant-dictator in aanzien stijgt en een paramilitair leger mobiliseert, weigeren velen het te geloven.

Lees meer

Bolivia: Minder MAS als partij en meer ‘beweging naar het socialisme’?

21 januari 2006 is een belangrijke datum in de Boliviaanse geschiedenis. Toen vond de inauguratie plaats van Evo Morales tot Boliviaans president. Hij werd daardoor de eerste inheemse president van Zuid-Amerika. Dat gebeurde op een rituele manier in Tiwanaku, dicht bij het Titicacameer, waar de Aymara’s al eeuwen thuis zijn. De half ingestorte piramides en indrukwekkende poorten van deze pre-Incastad vormden het impressionante decorum voor de plechtigheid. Na Cuba, Brazilië, Venezuela, Chili, Argentinië en Uruguay kwam nu ook dat Andesland de roze golf in Latijns Amerika versterken en in 2007 zou daar ook nog Ecuador met Rafael Correa bij komen.

Lees meer