Na de Eurogroep van 24 april 2015 werd Grieks minister van financiën Yanis Varoufakis in zowat alle media door het slijk gesleurd. Zijn Europese collega-ministers zouden hem een 'amateur' en een 'gokker' genoemd hebben. Een maand later weerlegt hij deze leugens en lanceert hij een oproep aan de Europese burgers om geheimhouding in de Eurogroep en volgzame media in vraag te stellen.

(De vertaling is oorspronkelijk verschenen bij DeWereldMorgen)

De waarheid over Riga 

Het was 24 april. De samenkomst van de Eurogroep die dag in Letland was voor Griekenland uiterst belangrijk. Het was de laatste samenkomst van de Eurogroep voor de deadline van 30 april, die we collectief hadden afgesproken (op de Eurogroep-meeting van 20 februari) om een akkoord te bereiken overeen aantal hervormingen die Griekenland zou implementeren, met de bedoeling op tijd de vastgelopen situatie met onze kredietverleners te ontzenuwen.

Deze samenkomst eindigde zonder een akkoord. De media begonnen toen 'lekken' te publiceren die de wereld een grotesk vervalst beeld voorspiegelden van wat daar was gezegd. Gerespecteerde journalisten en eerbiedwaardige media verspreidden toen leugens en roddels over wat mijn collega's tegen mij zouden hebben gezegd, wat ik daar op zou hebben geantwoord en hoe ik de Griekse positie had voorgesteld.

De daaropvolgende dagen en weken werden overheerst door deze valse verhalen die zowat iedereen overnam als zogenaamd accurate verslagen, ondanks mijn voortdurende en zakelijke ontkenningen. Onder die barrage van desinformatie werd de publieke opinie er van overtuigd dat ik op de Eurogroep-meeting van 24 april in Riga door mijn collega-ministers was uitgemaakt voor ondermeer 'tijdverspiller', 'gokker', 'amateur' en dergelijke, dat ik mijn kalmte niet kon bewaren, en dat als gevolg van dit alles mijn eerste minister (Alexis Tsipras) me 'naar de zijlijn' verwees voor de verdere onderhandelingen. (Er werd zelfs geschreven dat ik niet meer zou deelnemen aan de volgende vergaderingen van de Eurogroep, of dat ik onder 'supervisie' zou komen te staan van een andere (Griekse) collega-minister).

Uiteraard was niets van dit alles ook maar een beetje waar:

  • mijn collega ministers in de Eurogroep hebben me nooit anders dan collegiaal, beleefd en respectvol behandeld;
  • ik ben tijdens elk ogenblik van deze samenkomst altijd kalm gebleven;
  • ik blijf verder onderhandelen met mijn Europese collega's ministers van financiën aan het hoofd van de Griekse vertegenwoordiging bij de Eurogroep.

Toen verscheen een artikel in New York Times Magazine dat de mogelijkheid opperde dat er een opname zou bestaan van deze Eurogroep-meeting. Plots begonnen alle media en journalisten die de leugens en roddels van 24 april hadden verspreid van toon te veranderen. Zonder ook maar het minste vermoeden van excuses voor de vloedgolf aan onwaarheden die ze de weken daarvoor over mij hadden verspreid, begonnen ze me af te schilderen als een 'verklikker' die de vertrouwelijkheid van de Eurogroep had geschonden.

Deze morgen (24 mei 2015) heb ik me formeel uitgesproken over deze zaak in de talkshow van Andrew Marr op BBC1. Ik maak van de gelegenheid gebruik om de waarheid ook hier uit te schrijven – op mijn vertrouwde blog. Dat doe ik zo:

Zoals ik aan Andrew Marr uitlegde, neem ik dikwijls tijdens vrije minuten tussendoor mijn interventies en antwoorden op op mijn gsm, vooral wanneer ik voor de vuist heb gesproken. Dat is uiteraard met de bedoeling om voor mezelf mijn exacte uitspraken te herinneren en om mijn eerste minister, het kabinet, het parlement en dergelijke te kunnen inlichten over wat ik precies heb gezegd. Ik heb dat ook gedaan tijdens de Eurogroep in Riga en daarna heb ik in Athene die opnames gebruikt als bron om mijn collega's op de hoogte te houden.

De weken daarop heb ik stand gehouden tegen de stroom leugens die als een oncontroleerbaar lek in een rioolput over mij werden verspreid. Ik heb elke provocatie weerstaan en geweigerd ook maar iets te verspreiden over wat ik tijdens de samenkomst in Riga heb gezegd – zelfs de geschreven teksten van mijn eigen toespraken niet, laat staan mijn eigen geluidsopnames.

Aan zij die me hebben beschimpt: u heeft van mij geen enkele lek gekregen tijdens of na mijn samenkomsten (met de Eurogroep). Meer zelfs, niemand heeft de vertrouwelijkheid van deze vergaderingen meer gerespecteerd dan ik – zelfs in de dagen en weken dat ik door de nieuwsmedia werd geprovoceerd met valse, persoonlijke aanvallen over deze samenkomsten.

Aan mijn Europese medeburgers zeg ik nog dit: Misschien is het tijd dat we een beetje sceptischer worden over de journalistiek waarop we vertrouwen als burgers. En misschien zouden we de Europese instellingen in vraag moeten stellen, waar beslissingen van monumentaal belang worden genomen in naam van de Europese burgers, maar waarvan nooit nota's worden genomen of gepubliceerd.

Geheimdoenerij en een goedgelovige pers voorspellen niets goeds voor de Europese democratie.

Yanis Varoufakis, 24 mei 2015

Yanis Varoufakis hield als professor economie reeds jaren voor zijn benoeming tot Grieks minister van financiën een veel gelezen blog bij met bedenkingen en commentaren. Hij zet deze blog ook nu nog verder. Zijn blog The truth about Riga verscheen op 24 mei 2015 en werd vertaald door Lode Vanoost. Zijn Engelstalige blogs kunnen gevolg worden als nieuwsbrief op http://yanisvaroufakis.eu/