Een recensie van het boek Pussy Riot - zo begin je een revolutie, geschreven door Nadja Tolokonnikova.

Een paar weken geleden liep ik door centrum Utrecht en zag ik dat bij een grote boekenzaak een heel raam was ingeruimd voor het boek van de grote tegenstander van Poetin, namelijk de Russische kunstenaar en politiek activiste Nadja Tolokonnnikova. Toen ik eenmaal thuis was en wat onderzoek deed naar het boek dacht ik ´dit mag natuurlijk niet op Globalinfo ontbreken´.

En zo begon ik aan het boek en eigenlijk viel dat niet mee. Het is me niet gelukt om het in een keer uit te lezen. Soms moest ik het zelfs een week aan de kant leggen omdat het me op een of andere manier tegen begon te staan. Wellicht komt dit door de giftige woorden die Nadja in haar mond neemt en waarschijnlijk ook door haar - als ik het zo mag omschrijven - antisociale manier van schrijven en de impulsieve opmerkingen op het kinderlijke af. Je mag dus gerust stellen dat ik de smaak niet te pakken kreeg. En dit zette me aan het denken. Komt dit omdat ik Nadja teveel bekijk vanuit mijn professie (coach en verpleegkundige binnen de GGZ)? Of moet ik gewoon accepteren dat het is zoals het is?

Voordat ik aan deze recensie begon kwam ik na wat speurwerk een youtube filmpje tegen waarin Nadja geïnteviewd wordt in het programma 'Jinek'. Toen lukte het me eindelijk Pussy Riot anders te bekijken. Terwijl bijna iedereen in het programma heel serieus en met een strak gezicht voor zich uit zit te staren straalt Nadja levensvreugde uit en ondanks dat ze over onder andere verschrikkelijke ontberingen vertelt die ze in haar tweejaar stafkamp heeft meegemaakt blijft ze lachen. En eigenlijk doet ze dit ook in haar boek. Het is een grote klaagzang, vooral gericht tegen de Russische heersers, maar ook een pleidooi voor verandering. Eigenlijk ben ik heel benieuwd wat er in Nadja om zal gaan als ze haar boek over een jaar of tien herleest. En of ze dan nog steeds zal vasthouden aan haar door de wereldmedia aangemeten rol van rebel.

Hoe dan ook. Het boek dat nu overal ruim voorradig in de boekenschappen ligt is niet iets wat ik je adviseer voor het slapengaan te gaan lezen. Maar ben je geïnteresseerd in de Russische repressie, het feminisme of in het hectische en soms tegenstrijdige bestaan van een rebel anno 2017 dan is het Pussy Riot zeker de moeite waard.   

Nadja Tolokonnikova- Pussy Riot, zo begin je een revolutie
Atlas Contact – ISBN 978 90 450 3347 1

Hieronder het fimpje, voor degene die het nog eens terug willen kijken, van het concert in de kathedraal in Moskou.