Critici van de WTO hebben altijd al beweerd dat het akkoord dat binnen de WTO werd gesloten tijdens hun top in Doha (Qatar) niets met zorg om ontwikkeling van arme landen en hun inwoners te maken had, en alles met pure belangenbehartiging van de economisch sterkste krachten binnen de WTO. Naar buiten toe werd het akkoord van Doha (in Nederland door mensen als de toenmalige minister van OS Eveline Herfkens) uitgevent als de 'ontwikkelingsronde'. Maar nu zegt de Amerikaanse toponderhandelaar van toen, Charlene Barshefsky, het ook.

Barshefsky doet de uitspraak in een interview op het weblog Managing Globalization van Daniel Altman, onderdeel van de International Herald Tribune

Daarin doet ze ook de voorspelling dat de crisis binnen de WTO wel eens over zou kunnen zijn. Eerder kondigde WTO-directeur Pascal Lamy aan dat de onderhandelingen weer op gang kunnen komen en dat daarover een akkoord bereikt zou zijn met de G20-landen die de boel in Cancun lieten stranden 

Lamy verklaarde zelfs dat een nieuw akkoord binnen een maand of vier binnen te halen zou zijn. De onderhandelingen zouden weer op gang zijn gekomen nadat zo'n 30 landen daarover besprekingen voerden op het WEF in Davos 

Volgens Barshefsky was juist het feit dat gesuggereerd werd dat er sprake zou zijn van edele bedoelingen als ontwikkeling van arme landen, een struikelblok en zal het voorspoediger gaan als dat soort illusies van tafel verdwijnen. Ook interessant is dat zij onomwonden stelt dat de overeenstemming van Doha er nooit zou zijn gekomen als de aanslagen van 11 september niet zouden zijn gebeurd (“(...) but for 9/11 there was almost no enthusiasm for the round. 9/11 changed that.”)

Ter herinnering; de conferentie vòòr Doha, was die van Seattle in 1999, ze waren daarna letterlijk de woestijn in gevlucht om rustig te kunnen vergaderen....

Barshefsky vervolgt...

Second, the round was called a development round. Again, as the six-year delay shows, there may have been the broad “intention” on the part of the wealthy nations to make this a development round, but their ability to execute has always, in important respects, been absent – something clear from the outset, rhetoric aside. At the end of this process, what will undoubtedly be portrayed as an important victory will, I believe, be far less than what it should have been had the wealthy nations genuinely pursued a development round.

Met andere woorden; als ze gewoon eerlijk gezegd hadden wat er ondertekend was, hadden ze nooit met een hoerastemming thuis kunnen komen.

Sommige waarnemers zijn sceptisch over de kansen van de zo mooi voorgestelde heropleving van de WTO. Ook in het interview met Barshefsky duiken tussen de regels door tamelijk wat twijfels op.

Maar een feit blijft dat we ondertussen een paar jaar zijn voorgelogen door politici (en flink wat ngo's) dat ze met ontwikkelingsbeleid bezig waren. En het is dus deze zelfde Doha-ronde die de heren Lamy en EU-commissaris Mandelson weer op de rails proberen te krijgen. Mevrouw Barshevsky is tegenwoordig trouwens “Senior international partner at WilmerHale, a law firm in Washington. She also sits on the boards of American Express, Estée Lauder, Intel and Starwood Hotels...”

(Het interview werd ontdekt en bekommentarieerd door Martin Khor van Thirld World Network)